RSS
 

Pierwsza samotna noc…

26 kwi

21sierpniaPierwsza samotna noc jest jedną z najciekawszych. Jest intrygująca, pachnąca nostalgią, wypełnia się przemyśleniami, kiedy to niczym nie rozproszony umysł, skupia się na tym co najważniejsze. Czuje się swoja małość i nikłość, wszystkie słowa rodzące się w głowie, całe zdania, tworzą wewnętrzną filozoficzna rozmowę samego ze sobą. Słowa te jednak nie są rozrachunkiem, nie są podsumowaniem przeszłości, raczej formą użalania się nad sobą. Tworzymy uczucie smutku, którego nie chce się uniknąć, którym niczym  paliwem karmimy umysł i podtrzymujemy rodzący się stan rezygnacji, stagnacji i marazmu. W zasadzie zaczynamy sobie zdawać sprawę, że zarówno porzucona przeszłość jak i przemiana i ucieczka od wszystkiego – nie ma sensu.

 

Zostaw odpowiedź

 


 
 
error: Content is protected !!